Bardzo Łatwo Bardzo Łatwo

Pomiar rezystancji uziemienia — jak się go robi i jaka wartość jest dobra?

Aktualizacja: 2026-09-11

Miernik wbija w ziemię elektrody pomocnicze i mierzy opór, jaki uziom stawia prądowi płynącemu do gruntu — im niższy, tym lepiej „odprowadza” prąd doziemny czy przepięcie. Dla domu jednorodzinnego w układzie TN dąży się do wartości poniżej kilku–kilkunastu omów, a dokładny wymóg zależy od typu instalacji i zastosowanych zabezpieczeń.

Po co mierzyć uziom

Uziom to fundament ochrony przeciwporażeniowej i przepięciowej — do niego trafia PE i ograniczniki przepięć. Jeśli jego rezystancja jest za duża, prąd doziemny (albo przepięcie) nie ma gdzie „uciec” skutecznie, a napięcie na obudowach urządzeń może być niebezpiecznie wysokie. Sam fakt, że bednarka leży w ziemi, niczego nie gwarantuje — trzeba to zmierzyć.

Jak wygląda pomiar

  • Najczęściej stosuje się metodę techniczną (napięciowo-prądową) z dwiema elektrodami pomocniczymi wbitymi w ziemię w określonej odległości od uziomu.
  • Miernik wymusza prąd i mierzy spadek napięcia, z czego wylicza rezystancję w omach.
  • Wynik zależy od rodzaju gruntu (wilgotność, skład) — dlatego czasem robi się pomiar w różnych porach roku przy instalacjach krytycznych.

Jaka wartość jest OK

Nie ma jednej magicznej liczby dla każdego domu — wymagana wartość zależy od układu sieci (TN, TT) i doboru zabezpieczeń współpracujących z uziomem. W typowym domu z uziomem fundamentowym w układzie TN wynik rzędu pojedynczych–kilkunastu omów jest normą. Zbyt wysoki opór to sygnał, żeby rozbudować uziom (dodatkowe bednarki, pręty pionowe) — decyzję podejmuje projektant lub elektryk na podstawie pomiaru.

Kiedy

Przy odbiorze instalacji i przy przeglądach okresowych, zwłaszcza po suchym lecie, gdy grunt jest przesuszony.

Ważne: pomiar i ocenę wartości granicznej wykonuje osoba z uprawnieniami, dobierając metodę i kryteria do konkretnej instalacji; to nie jest badanie „na oko”.