Co oznaczają kolory przewodów?

Aktualne oznaczenia

Dlaczego kolor to za mało

Norma obowiązuje od pewnego czasu, ale wiele domów ma instalację sprzed lat, gdzie np. kolor czarny bywał zerem, a nie fazą: zależnie od okresu wykonania i wykonawcy. Dlatego:

• Kolor to pierwsza wskazówka, nigdy ostateczny dowód.
• Przed każdą pracą sprawdzasz próbnikiem, która żyła jest faktycznie pod napięciem (przy chwilowo załączonym obwodzie), a potem wyłączasz i pracujesz na wyłączonym.
• W puszce ze starymi i nowymi przewodami zmieszanymi po przeróbkach kolor bywa mylący: tym bardziej licz się z pomiarem.

Dobra praktyka przy przeróbkach

• Nie zmieniaj koloru izolacji przewodu do innej funkcji niż wynikałoby to z jego oryginalnego przeznaczenia, jeśli musisz użyć np. przewodu bez typowych kolorów, oznacz końce opaską/koszulką z opisem funkcji.
• Nigdy nie używaj żółto-zielonego jako L lub N ani jako toru schodowego, nawet tymczasowo i nawet z oznaczeniem. Ta żyła jest zarezerwowana wyłącznie dla przewodu ochronnego PE.
• Przy modernizacji fragmentu starej instalacji dobrze jest ujednolicić oznaczenia na całym odcinku, żeby za rok ktoś (Ty albo elektryk) się nie pomylił.

Czy L1 musi być brązowy, L2 czarny, a L3 szary?

Nie ma jednego, sztywno narzuconego przepisu, który każe przypisać konkretny kolor do konkretnej fazy: norma mówi tylko, że brązowy, czarny i szary są zarezerwowane dla faz (nie dla PE ani N). Kolejność brązowy→L1, czarny→L2, szary→L3 to przyjęty w Polsce zwyczaj, nie twarda reguła: dlatego liczy się przede wszystkim konsekwencja w obrębie jednej instalacji, a przy silnikach 3-fazowych i obwodach, gdzie kolejność faz ma znaczenie, i tak zawsze potwierdza się ją miernikiem/wskaźnikiem kolejności faz, a nie samym kolorem przewodu.